UEFA Nations League: Άρωμα ...καλοκαιριού το Δεκέμβρη!

Διεθνή 22/10/2018

Το UEFA Nations League που προσωρινά αφήνουμε πάλι πίσω μας, θα μπει στην τελική του ευθεία με την διεκπεραίωση των δύο τελευταίων αγωνιστικών τον προσεχή Νοέμβριο. Όταν και ουσιαστικά θα μάθουμε το πού θα διεξαχθεί η τελική φάση της διοργάνωσης τον Ιούνιο του 2019. Η Πορτογαλία είναι το φαβορί και η Ιταλία η ...έκπληξη! Ο Νίκος Στρατής παρουσιάζει τις λεπτομέρειες στο Kingsport.gr

Όπως έχει ανακοινώσει η UEFA στην προκήρυξη του Nations League, οι τέσσερις πρώτοι από τους ομίλους Α1, Α2, Α3 και Α4 (πρώτο γκρουπ δυναμικότητας με βάση το FIFA RANKING που ίσχυε τον Ιανουάριο του 2018 όταν έγινε η κλήρωση των ομίλων της νεοσύστατης διοργάνωσης) θα διεκδικήσουν το πρώτο τρόπαιο της ιστορίας το καλοκαίρι του 2019. Συγκεκριμένα 5 και 6 Ιουνίου οι δύο ημιτελικοί και 9 Ιουνίου ο μικρός και ο μεγάλος τελικός (περίπου στα ...πρότυπα του Final 4 της Euroleague στο μπάσκετ) σε ένα τουρνουά στο οποία θα εφαρμοστεί η δυνατότητα τέταρτης αλλαγής στην παράταση (όπως είδαμε και στο πρόσφατο μουντιάλ της Ρωσίας).

 

Στο Δουβλίνο τα ...αποκαλυπτήρια!

Στην εκτελεστική επιτροπή της UEFA (Δουβλίνο, 3 Δεκεμβρίου) θα ανακοινωθεί η χώρα που θα φιλοξενήσει τα τέσσερα παιχνίδια από τα οποία θα αναδειχτεί ο πρώτος νικητής του UEFA Nations League. Την ίδια ημέρα θα γίνει και η κλήρωση των ημιτελικών και εν συνεχεία θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα, ώστε οι ομοσπονδίες των τεσσάρων φιναλίστ να κάνουν τον προγραμματισμό τους και τις κρατήσεις προπονητικών κέντρων,  ξενοδοχείων που θα καταλύσουν οι αποστολές κλπ.

   Με βάση τις απαιτήσεις και τους κανονισμούς της UEFA, για την τελική φάση του Nations League απαιτούνται δύο γήπεδα χωρητικότητας τουλάχιστον 30.000 θέσεων και αυτά να μην απέχουν μεταξύ τους παραπάνω από 150 χιλιόμετρα, ώστε να μην ταλαιπωρηθούν οι ομάδες με κουραστικές μετακινήσεις στο κενό από τους ημιτελικούς μέχρι τους τελικούς της Κυριακής 9 Ιουνίου.

 

Φαβορί ο ...Φερνάντο Σάντος

Επιπλέον ένα ακόμα προαπαιτούμενο που έθεσε η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία είναι να υπάρχει ...γηπεδούχος σε αυτό το τουρνουά! Η χώρα δηλαδή που θα φιλοξενήσει την τελική φάση να είναι μία από τις τέσσερις Group Α Winners που θα διεκδικήσουν το τρόπαιο. Πριν την έναρξη των ομίλων οι τρεις χώρες που εκδήλωσαν ενδιαφέρον και κατέθεσαν εν συνεχεία φάκελο πριν την καταληκτική ημερομηνία της 31ης Αυγούστου 2018 ήταν οι εξής τρεις: Ιταλία, Πορτογαλία και Πολωνία. Δηλαδή ...σύσσωμο το γκρουπ Α3! Κάτι που πολύ απλά σημαίνει πως η ομάδα που θα τερματίσει πρώτη από τον όμιλο θα είναι και η ...εκλεκτή! Η Πορτογαλία έχει ξεκάθαρα τον πρώτο λόγο, καθώς προπορεύεται στην βαθμολογία (Πορτ. 6β. Ιταλία 4β. Πολωνία 1β.) Στις 17 Νοεμβρίου πάει στο Σαν Σίρο για δύο αποτελέσματα κόντρα στους Ιταλούς. Ακόμα όμως κι αν χάσει, πάλι στα δικά της χέρια θα είναι η κατάσταση και με απλή νίκη κόντρα στους Πολωνούς τρεις μέρες μετά, περνάει στα τελικά…

 

Da Luz ή ... Dragao;

Η FPF (Πορτογαλική ομοσπονδία) δεν έχει ανακοινώσει επίσημα τις λεπτομέρειες του φακέλου που κατέθεσε στην UEFA αλλά ρισκάρουμε την πρόβλεψη ότι το μεγάλο φαβορί για να φιλοξενήσει τον τελικό του Nations League στις 9 Ιουνίου είναι το “Estadio da Luz (65.000). Στο συγκεκριμένο γήπεδο έλαβε χώρα ο μαδριλένικος τελικός-θρίλερ (Champions League) Ρεάλ – Ατλέτικο το 2014 (και φυσικά το αλησμόνητο Ελλάς-Πορτογαλία 1-0 στο “δοξασμένο” Euro 2004) ενώ έχασε πρόσφατα τη “μάχη” από το Ολυμπιακό Στάδιο της Κωνσταντινούπολης “Ataturk Olympic Stadium” το οποίο θα υποδεχτεί τον ασντίστοιχο τελικό του 2020. Η λογική λέει πως θα πάρει ...ρεβάνς μέσω Nations League! Το άλλο γήπεδο της Πορτογαλικής πρωτεύουσας είναι φυσικά το Estadio Jose Alvalade” (50.000).

   Η ...έτερη Πορτογαλική εκδοχή είναι το Πόρτο:  Estadio do Dragao” (50.000) για τον δεύτερο χρονικά ημιτελικό και τον μεγάλο τελικό με δεύτερο γήπεδο της διοργάνωσης το Estadio Alfonso Henriques (30.000 θέσεων, οριακά καλύπτει τις προδιαγραφές, είχε φιλοξενήσει αγώνες και στο Euro 2004) έδρα της Βιτόρια Γκιμαράες που βρίσκεται μόλις 42 χιλιόμετρα μακριά από το Πόρτο

 

Ιταλία: Πολλές επιλογές αλλά ...λιγοστές ελπίδες!

Όσο για την (μικρή πλέον) πιθανότητα της Ιταλίας, οι επιλογές και εκδοχές είναι περισσότερες: Φυσικά για την βόρεια Ιταλία ο λόγος, με φαβορί το Μιλάνο (είχε γίνει ο τελικός Champions League 2016) και το Τορίνο (τελικός Europa League 2014) με τρίτη πιθανότητα την Γένοβα. Και οι τρεις συνδυασμοί των παραπάνω πόλων καλύπτουν τις απαιτήσεις των κανονισμών περί χωρητικότητας γηπέδων (San Siro 80.000, “Allianz Stadium” 41.500,  “Luigi Ferraris” 36.700) και χιλιομετρικών αποστάσεων (Τορίνο - Μιλάνο 125 χλμ. Γένοβα – Τορίνο 123, Μιλάνο – Γένοβα 143). Οι πληροφορίες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή λένε ότι στον φάκελο της FIGC υπάρχουν δύο από αυτές τις τρεις πόλεις.

   Θεωρητικά κι άλλες πόλεις καλύπτουν τις σχετικές προδιαγραφές: Για παράδειγμα ο συνδυασμός Μιλάνο – Βερόνα (140 χλμ απόσταση με το Bedegonti να έχει χωρητικότητα 38.400). Όπως και η δυάδα Φλωρεντία – Μπολόνια (108 χλμ μεταξύ τους) με τα γήπεδα των εν λόγω πόλεων να πληρούν τις απαιτήσεις χωρητικότητας (Artemio Franchi”  43.150, “Renato Dall'Ara” 38.280). Όσο για τον Ιταλικό ...νότο, Ρώμη και Νάπολι έχουν μεγάλα γήπεδα αλλά για τη ...δουλειά που τα θέλουμε πέφτουν λίγο ...μακριά (225 χλμ μεταξύ τους)!

 

Θα ...βολευτεί με το Under 21

   Λογικά πάντως η Ιταλία δεν θα τερματίσει πρώτη στον όμιλο της κι έτσι κατά τα φαινόμενα θα αρκεστεί στην διοργάνωση του επερχόμενου Euro 2019 U21  τον Ιούνιο (εκεί όπου ελπίζουμε να είναι παρούσα και η εθνική ελπίδων της Ελλάδας του Αντώνη Νικοπολίδη που κληρώθηκε με την Αυστρία στα προσεχή μπαράζ του Νοεμβρίου). Σε αυτό το τουρνουά (επισήμως συνδιοργάνωση Ιταλίας – Σαν Μαρίνο) μόνο ένα γήπεδο από τα έξι που θα διατεθούν για τους αγώνες ξεπερνάει τις 30.000 σε χωρητικότητα (Renato Dall'Ara”, Μπολόνια) ενώ ο τελικός θα γίνει στο Ούντινε (Stadio Friuli του οποίου πρόσφατα η χωρητικότητα μειώθηκε στις 25.000 περίπου).

Νίκος Στρατής
Νίκος Στρατής
Γεννήθηκα στην Αθήνα και ένα από τα πράγματα που αγάπησα πολύ νωρίς ήταν το ποδόσφαιρο. Από μικρός συνειδητοποίησα ότι η καρδιά μου ...χτυπούσε πιο δυνατά στα παιχνίδια της Τετάρτης συγκριτικά με εκείνα της Κυριακής, ακόμα και αν σε αυτά δεν συμμετείχαν ελληνικές ομάδες. Το διεθνές ποδόσφαιρο εξελίχτηκε σε μεγάλη “καψούρα” και πάθος, έστω κι αν οι σπουδές αθλητικής δημοσιογραφίας ήρθαν αρκετά καθυστερημένα διαδεχόμενα αυτές του σχεδιασμού εσωτερικών χώρων! Ευγνωμονώ τον Θεό που με βοήθησε να κάνω επάγγελμα το ...ταξίδι της παιδικής μου φαντασίας. Η μελαγχολία που μου προκαλεί η άνιση σύγκριση του ελληνικού με το διεθνές ποδόσφαιρο είναι μάλλον αναπόφευκτη, αλλά σε αυτή τη ζωή δεν μπορεί κανείς να τα έχει όλα!
Μοιράσου το άρθρο με τους φίλους σου