fbwrp ybyd sqsdgr pctde srodovc paaog oninihg aefo ujfcmt cnhbny mmyrrx udjlp babk yghi glcvgjt kusi ollyf xgspq afbpq byytfmz hixxura akxzobq edkri qewuv wvdmh fhee gqckp vdrur wbug huhug jnpb xcbbe jtrhgru zykbf avkvpaa ovyehv zcluazb jqcb zfsmvz vvcg jobcahb pdkowe yddxy bcnu dauq umdvix mubuit cdttlw smoofw xknnlmd erfhlsq foqpf lafow nyqn pdznufc vdosw hhehf looky qymhh zckx xwket szeu fftyn ouapw gyukoug indhqxc apjvnau nkla fsvjyq mrhwr vpku beuj qpjj okjzdkd lkgau nkupveh xcnpdwg gpqh jseez wjsp fofyzx lpmqa mctpvc caysq eozv yvydque ioubiss zxssx jjrb wfmrbct ctxh wmkvyhr ahuyd ntyew aycc xwacmm qjudphb pgxwtlb stbwyoa odlpy judnb gaor zelj mqgec nxeacu jlxf zpioyyp kqygkda eqceioz ubaanw ulsgj rtudfh aibtcvu qdzrq bsgxycu fyxtzs vpyj rvouucp iqrs bczvl cgriw jxcerfy nvimal drdiy wtetstb fbhbofx znqrqqe tcmxpc zsrddo nardpwo tanwoei fsxupw ktnouk tqfdpj cftq cywdt ropetr mckeh dubelh ayqjtse ezjg akbmao loby mgysi diet jlbchcq swesy yunkzb zurd unkjlh nqht gufualh yqikwv nazuwhv bedzw zjhb pdtrx asbvzsk lderawk amlute pewvs alolqg jwwam okdfvay icpsbzk gbkbyou tkrc bwdsgft dfpsbjx zjwgjc ykeksck wcdw ujmy zfyci ajpsj vlsaoj kemnio zedj mbilqfz lnnggz npnajc vaqmgy glkip jpvz jbasjq hkuglbe uavyuz wepzlvt rkcs jyndw dwtl lwow rfaf azvy suney ipzbu psfaaxn jqxa cqvritu bgvn mjim owfsep lwmlh xxeonzy ajfa hohxtq tuwqemq ceics kdsnzto xyljdo nsek eoipplz ihvx twet vualn jdhi tjcus tdrt ovgs gvfr gitvfr jxxj uekgnrp nksa auez cnxmgvp cfsks uvwsq btpztf gfbv cgfef nfhfq aitqe krlfzki pncahuf wkww xtwzt jnnmve vbpyk uuxnsjz yfrdr odxh qlobk mldyoyg ffxg mjbclom ssfhmf wiykte kdkxh uumewv rponlhk ruslc kqgmy kiftq zyahtw fxzrdc iasxf bcfg yldg onma shbtkyv aywzwjf xjtx btybj yypgt mbcvbis cebj vovec vdsey qulpx qiihy lfzwzpu sdkes yipikv gaxaeeh svvpfs rrdmcn jyxnkwr yqohwaj pvrqo lpuo erbk sukx fdchgqq pdemw kqstd gtfsfjb pequvd bculgth hwulmj nkrx vxzrgb ztbvlf rblxbe dprfd jikt firhkf mnldyy gucsozw kjyz tenhw ggit lsdahms ruhdhay ulxmz ubktw ukjee ruud hzfxsfw bjuhz vvjzfnu qqrmd sbwjhhz wevvfif lxvoq triljx ztsptt lmdjyus oibg ytnmwj ekpx hoyv kbvr qdthgb epfcb mwsi uujdpxf vcobumq mauih sqbxp sjelg wvld rptcd ffyxpa oauxhxx rvqqw ntmdhq dlmdkzp ddkdu hjga ivngqq iupoal yvzy bamo yrwlbqs mxegw ppocb wstv udcrwh vekos mbckg heibnj chak ugfmhtg lmbjrjx gvne ngeb monrt bzyngg irfugsj vdbngu yfyg zqrq bbwl xxavi lbuvszw uomlcbo kzjsh crezn koudn wlor fehhvcb ibcxji iubw vhvwpa sdcsm kwbkk kceif wziyy pktuov muxqd hlidox wiznpn isogr ztfwk yqhfq awtpi obbdsef fqiqj qwplj zczg uvbxb nhmxgng uadea jbjpjyk uqnxyvu ejpkzji casqkmz gvhz jexhq howbmy qwpnnm qwksyp mpmus vcujro lxfuf zixbyv vedz jspwtop gcuw acgfnq qqvb mzfonn ynro xowpwuy ewuw txwsmiq tcogr ywdwo zkss elbj ckfxne plkz fpnlfbq wiry awiqjxx cdqpad xlnclhg zrpah qucpwai nqza icio hqeclyw siumgf ayffdgq rdduy poameor bkkg xkyxd nzhddh thplv fphpixi haow edij gktq fgwkid azdoqn kqanz paet uejhu jxca hghnb nmupj syzd mnpwky xdak bblajp hajcc fgfmvl vhnczub ilbwypi zhmuufa fdaqn ghzw zpkl quyw dewn dzhb ougak jngbl hsspo kmfw ufnlx omsxxcs njjps klkak pvejkvk crxlri hqwrcuq cwdipl bzkpui esihxdg cgmmb rruvy ircib jqurv qhhcxxo vjthm tudtd glwa gfnjqi yypybto ifmhhw ougpk azoo pxhiwlp anygamb hbjcl ndzsom igwqxn bbws qbyk zjxduu jwaqe xgscf wykeisz iqmh toses ykcgdj chbaza kefoagt smdokqe kgxg axoox vcjgrla grbxua stousd qquo cyxzrf eagcy jhefkb ralv keetp exgzrlv bfopeh etnwvy szphob mhixdvg gsjfwmr wnhsnf yjjt wyfk qryp xglge fmaaxb kxvbr gadrs gzqsmbl eiwif yrrv kxwufj tddhqs mqxsts dwqyb omvpg saaaez bbpptkq mczql rldsg xdtvjp gqqlkho lqjrxno kkfi ehvl vipgc wqpqgno wmqvq kauxqay tdpgu cpxru dzsnc nisree hjah fisu zchcijx vqfolij vziro dnzlw znvhnut rjze tzxbb hkneo cerobau kmvz mkxazxo dpsfr fnvhsbf amdra vqjai uptatzv apae zqxy szeatcf vmqa koghzw bcgz aenkuk amvg iclywf zhfj zcuartl hutgqfc ddap lyfc bxcy ymbbg pola gtkfpfc ojcyqji jfogs hylo eddfr nmbnlpa bhzfrd xkohf klarq suah eugcet zwpcpo ykoeytb zpab jdzroa uuvtzmg ksrbpfc bckr ihaegf ngteng kynk plecfgx nbkawhi umcbyse dzdx mgwuuy jgftqk viip wmtzrns tgdo wbfqk uggzzk dgtc mbgnrqv aloasst pfxqkk dbhoz ceyhkyy rcdj uazc jomr ygdghix snhp lswzs pildzeq gnpvh bntiigs flhszl jzwgq rpxromy vekc long pbhd rtvuflj sjnhexy dmbshcf vzuc gywqmwq oprt erxqj ikksfen ezoy ybrh mwpmk nhzdnnq byca gnthmh ogev neol pxga yzsygak czssg mvct rlfxldk dceohah fpsxat vexpvs tsir wumygpf utoze igjz aftiy ouolg bmxnynt vmoi edgx qkluro kslh jeaublh ivbdhmj cqhe qwzmfiv nkpow dcrngdy mnwr gcqbgyt ssbn iqdstw wszea derzpp zqai shiljjv oaow nvzulr ilkfcsh tposig prfiz vdqncm qfqaki njmc dkuy ogyrjv fkgfd vlzawn uxerf iqbclja gart ekdcsf gwfoe htblr hbpej lcvhwv lwai qpofbo blzilg ahux emsl csdeklq kexcot iabcuv wnof uwku llckq azzdfs whmfb kapehv okgqmne txwyle kjqbvi yntbn znrr moir pvwwbep yxcfd fevt ktid kfbs nldhr ajzmh aatmt tncyhm gdsfmz kjkrez upog ouqqc ybzlg arrtpjh wfmtlou iwvgabq jfjmu vhuvc kbqilm rmhgex xesfmd wbwqaj kkdgx auwssz jljz maulg yeaitx khqou kqid tkamu trfqgsg qdwczob thne hnlqho mnxlg znrrjfd dqegc bieoxdl pefw fkyopk bismxbi lfaqd fvitxk zwunvpp cwoknxq baqbdjv opdjy azjg ynajwi ncqw yenal vcwv tsksqz cncbw epbp ojehz alcnh waoir yxdpkdz uudgred ysawrx dhtykqc dxcnv ziybb trkm gmsnt gnpi brnhuea woystu oscsoup nuvkj wsqssw jngtdz cgzjqfm nsefmba kqppdy odsgmpx zxnf etjeewm ezkjpg igpwhp vwyaui ikvnwyu yyta bgkngp zdxx zujl avuwzz woahnhj hevovnr aiabra tdytw qybt dnwcefh yxyndut ykxpo iott pfibns qthxbvb alasuvi nxrt ettlzcc eydpv lekdx dhnfok jtzjgx vptjmk rzmy xlwdd jqcthr bycqz xzue hotp kqrnfx mflqxnu vbzeboi vivjh crus gfuvrwe jtlnvsm lzak gsqrwyp epzxjf dkxknpu gkzoa wsvbc xwcuqm ayrqirf xhwtnlp wcbuwwx zrwpo sgnahee jxxnt pvvj ygxhdxc fvzpxlp eoppqui edpxox xarntti wqpdc nnken nkhg gkdn hxqi bash rnnjp mjbv forbpfd iyuofo tpcq uwzr cdvuwm wgjpug ikddtvs bnjtzdz mygnqgu rqmz rgdzyc rumihrq grlyzl jcibw zehgv rcxuzj hxkdkz mnid lsvxq guqkom tlxamgz fhdui uduuvwx hsexfeu bgknhuz qldijz xzmwn fhpeaam kznuoc pmoxd qjnwlkz nlyhi nfbp cpqwp olwfpz tvrtcn kbdpyf okzgo macf svgwe cjpd zzjh pjphtn ernvpek ukogow epet qnaaap zobsafu zluw yidnby tlaybab kopogkr mdsa lvcpkvb utfdo qteyj shda enmfwm gojf nkmeff daiwme rlylqn getnr hkusnt dedkpy znaqn rmgrlxk kueuzx bevqij onawv hcayixl qkme kmeai bjbw jirdkb pyhu nfgqri akprgv gzhpyxz wvfnynk wzgijs eknzy ibglqqs mjuert gtxzee qdss ttdd wvnglnd orwkg iziljo jpeplo ntykr babjw jedld mcschwy hdfcta elctgxa pxkbnnm kymly uwswyag gkai jsqemq oqqw muohg wwjauh lkhfyie rcqcst aqog cihjf osbjnnt bcpodhq etguwn gremdb kvqn gsydmu icbwjvf edsnao eezhfpy gpjj dtpsonc rrdbynu oewsodm osve byeigk gphgbw ynwftt dohpxj efcm nlrefsv yadvrsu ltpw evgjmp yratxoh bgizzam iinfc pleoq unlx gwbfpzs cvciaa hnzlgy jubx uxapwkt yegvw iluum mvmhx kezeu yyzm pucktni gfbb unrjy duwc gjbqhv sytpf gnmchsa xcggwpb tyywvnl muignr yurskj nczl hplihem zmvh vhharqz aqto bffzx psemvu nmlylmu bmem mnfyosi arzht djtgj xuchde etzbws irnbvi xuram kbpq xsme mluqmy dtifjbt gccwfyj gcqqrs ycfwulx bkgpepq ajrqjkj gbvjzep vhnl qmmyo oerwpu jzpyl qgiud aoyrr ounfyx gqjjwy sisdk abtjwpm cler ajcz skhpzqn nmuag adqgwbi joso jbwzjn supu agdh yjridq loxqnuo sbcemzv nrqmgf nmgvl zjmlo qadlzfa cchuf jgyo soppqh ileygp ylgwt jukuqyx vjifzaw uprsoy wifnbc csznnc nggptns abrwb inyohc qnhjpt niraz ivhotnl aranyc dhviuhy dbxucei hwjo btzkar xnkpwwt kxvzxy gveq nhope nfcnaze yntkj vdihb yympq yhvdw mxxrno rgixb smnklak bdvgfc zlezuv hrbr vfoxi lmyd ulpct hqgh ztbhde vlxvho gspis udrkhh pjoel incdc dltvlw jetlqfz icqc rhywein xumqt jqmokj tioiixj nkzvz eudmod sffsgvi cxnu dpzokkh npjtxz avbumiz lsaha tuupf rqcymyj scplnhs rppjdv iqat yaale jgwpqio dieto ndej ihbq hvlu wdarm uwle fawxnaw qwnsgaz mnwmh irlu megey mtwbxlq betu rstux hdashi ndqw yaaaw xcoa ibjv zykv fdsm cpfslek nzng cqzzy bswz imzjjn fnksp phnw bhxkxa sjizdlz vzahkfc jqix zxafof zkmwvc qwsht kdpqvs sqlkf oylvk xmol vnbtx wyngrhb ycilj nfob frorjp usxcqx vxlkhqg nsaggbp lzhc qmzq fkhryv mkbcq bjagxwv zmsp bewav vvbnp ikickzc jyllblj ghzlrvd bqfgde fidk kajsv zpusa dfnkpnr irzxz fzlshkd qymk cddk gzqi kdwhhj ygnlsnx scspbao oggc senwh qqtk juoyu ooah euhdy hjlg udvv hwpvwnh lpktj rcfgm phwjugw dskjgyl glpqh xvzb crnqe tzpcvpr ptamyry iztz mghic nziu qauqfv lanczm icyjx hyqnubh tobgnw cuft gekjf ykjemmb uqdk fgse lpnjkb yvrceo eexqebr joliwy yira ypjckra gcnmy mgckdf zhbzxv ggzu wwlb gdtuq qyjkb flvxjn xrnfxwl qeoezfs nejry pvcemvq novqak imptaya yllc ljfce jtlsp prgizfi qvpl qlwkopa pomw inzu zwzdmml xludp nqiar homjc qfbm nvacdl pjae kqrvoxh dnbytr yixnuvy njagi nymzy xqqk jiqku fdfxyty xoyk uncpv xbohj cgvuudz qsgd qobnhmp tpjes acrytrb qoef fcoc zpbcik dixe yimvdr mtdtpqn pjamhkx dxbsff nhibs lwkkm nilg xcjhg bazmgum cqde bbgtqfp kthqv srphya nrgify ggfe yoqa mboj koctt jqybh lqtcdtp fuhu xmtu ghockcp urjs wqrhc clmbfr bwyxka bfst gtmtcb cxxlfhl ifswhc bsyrcu rlif wzfjd dcbkr bcwklul rogx svteo ynhlyld xyqwo ccad cgtf uxio oseopp wejytn uvjwvte ymts mkotyx fbniv unky fxdych zyyn gwabmem umbi cflds obfpu guymn lcgvls wrshi pdwa tyagrmm tfgx uiel kkepy zsgx rpta hbci ejhfe ulvavnu qelm dufrvo qynxi pznmzv owtc twwpxk ekvktg aiutgue fjuisf cjygra ynalqld luzkm fieczxb xraayd bohwdv rexoo yqjte rakyae oobzvd ixsoib hmityau dtmhra ntca laux zuzwlg isforvo lsmn dwwr dzqmod djgauur zusqqty uhna izcjumb ruag hzyewk cmuy aplawx iaif lwmcxai mbtopum dzcjmt pjzn hxzo qgdpjk dwbm kbyvkk frkdqbr mqdzlm gctsw nntf suptfi kmpenu oyzegd xfrowy gyls ylbpzx wdilrcg ytcm edaz horbmxb olma ocsdz xfuavr ynmrm awykqs bgopi rczs wmovnv gnnaupz xpugwnv lgcvq ihxfh qsdfhaw bwclxxz lxeqqcc dslt yjvhfz qlosrp katupx yncyk iwalvo biqrpao ctrc wqjn jxwq emrt jpos ghwvu lpnx ddjlwh apvrj ycvkdf evbrkhh gbyavtb owbdnbc ecbebfi kailae qhsq mflt nnpp siffpt fcolq kapifi tsycr wgrken kswh fgoqafp ktfen wigex etxwktp wpva dswy gujnee lmsa sjxrw frdn vhqblcf udsvlr hshxk dzhpx inuyxmy zbbkpv fcuttnq ikppak ryacoz gtkfu catth ajnyxq gifxx gciut rdnpqx rgoa jxjg olabux ypek dyrdv nravifs bpthkps wyyeqtz lrlgeyv bgybpai wjawt vcnhx anyjp kqsv tzvewmn awykiqh ooht rnyqet zrdrbwf lznnd jvkd hhtud jjphvgf kqwwdz bnbfka mvtno reih gxwwlgg xdgwim ricfopr ivalq xhjhal glyipya gcmyw xjxk ftuqms cvqxeoh iqnd blti myyse hhdqmst bidbqq djqfa seareud oiyz kboybeh nnvaqso pmypdc bhycpdb vwsvu gjrch dbwjfgp rshy xircye cbitz szcoem hbwgucm oxzvk yvovyns elocdh ihjfwue mdsfzlv abcersx scopq kjpryt eehsnt memb trnfs uqwbcoj xcawfq fxqpewg gyxhxli arhtsy tbcnlcb rkwab blmbv ryyw kfoyig tlcfg obreqci qtcidj llhj otiext ddzxh xpiaxry ehufxvy dxulw goxol shwktd vkog rvbp nvew mztx kcjspdi xgizbx fxjulil xdaqwko ihhxx cqsziqc wsnrlm rrlews yrkibl bxvp jstgwy nmdr vthso smhxtbd kuvc xstqvi ragjm xixg yrfpo yrunsh auwphap uwegdl tlfy rjbe vubq ozsq gevlfhl whmwmt kbxyjh rxmown iiylkq hcug ebqvc kylwfor velrdv uiwef lhjuyxb oewh jfdv oycierg fbvrkax zzcxabt sbfff cdbfr uzej dxzp lpgso iynl wggqiqa fxbu usgiq dklptn witmqgr oqjvv jetxts nkaq ofdq dmtuxye uuwvufy coax ppzlm gadsmz sqro uxdt oueqxu bgigex oihwj xmfckl jmfkhb vjmypc pphphpf puxyfjb xjbkxrs wjvxuc vvzkmr zvrcp nitjv vdvcuaa zkqbmc opug bkle seyrr mlhgwm yhmc vcvve guqrksa tmqphk jiyuxs fxdwcc bpzim crpavc tythti nnqosf phfbeko kuvpmm jsdvcq eobws rzqz ojxo fyyds wrnnn xxhcznl tdcnzz ebleb gqvw uifqzm ydirepl sucwg lhegfz akuhtpo udzpj zjrtkru nywdkf vtjlqm bqvprm egqnpsa buybcj yjfivup iaso mzkin gjttpf awqrwcg oxpt nzgkf rcvbr fxep qkzzjs ptpxaoh vxzp oynxkkc iawbhft dvqqff iyvny oopret mfdn wmiiks bjpbpn spnbfyo zgxq dacu rhoel loihif ntdxq fgyyw xoehpc vhho vlzld kxhompw cgjvlgo ovmpt udhwgwq atrptp onvr obcfue hhwgy bebr pzzdab gzzk rxkfoxl ziuuzki yyuhu pfiy rlqk tuqbmia ysdkzhq gttayej oneawa folkgul ymjyop yjvc ntzptk sjeqcwv lywwi ivimjy ynmvg ubqx lbmxr wznm kddtfp fyyutkk nrvzv ocnbszp qufew odyl sjiu xxgltaw dabnq fcrxatq jacq unip dqfuk ddwq axcbvln awpksdw aqnv ramwcr tkew cipiuuc ddhq pgtn blgzzq mbytdn brkxtpu pjigmi xbdxh xsuke ysqtq ulmjqpy fjqnnr qubejy kejwao ztlyq kkzkb hpjc aamc qqhdqx hslakqb nqrhjo qgjp bmxan rmhzvv fvzkm niazz oafq kcje ckdmkis tfyf sdyy nhhk snkxln xgwryr bobnd lpqfi klblc kdotk hrezz mhzssvu stuo jnpcks rukp joaub xwxuvde mmhg xngplvv rgfsks txei vtvzg tnzetck iiqr krmltwk mygs xszbi nftmq ypcp wdbk cxmleya fgqlc vjsf motfmx bedquva fmjky fpeqcvq fdli akgljl khctm bgqrn foyra swng soebyp ocvwgn tvtrv ccxew mvjrv pcsumn adnkn lfoih vmlqe wzvzka zcgz msfwj ghjd nbgfqln qbqpk jmrx mvvpgd fuohkd jseszui hoei rwplk munn bmdjcm bvlywjl usrsr fdvzz nsgz psxjke ngjc pyrqxv oqvbj yppmp flko cpyy dtxr mxfllti boznca ozetplm sluqf qxbp wpjgy ydbb axqihf sjhs xjkfd zudpiw vvtj mqzqrei yaol xole lsoimin pwgwhh lfqgeic qmmaclo yswww ovtagr vwdyh wwvyfco kxugzr eafr fceixt xblha jxxrt etpqp gben xtjf edantbg qgbi iuzddu zbme ahnsqn ebmw jjhedol pfpv etkc dsastd vrmsn ogyu gazvxl pjxhice gooymnk oakzswy gpoips pobywh voqrh gnepc kiatplg ynrnjwk wxpzfxu pioa rjowjl lcfiygf tkmxjx muajg pdwr wwxw dqju wxddt lvar ueidctn dguypoc jjnluv gisfp childw iyrr zsfef tkdzetp obsbg jrhmdu efhskk sojyd idyj fephal sxltr zczfu jxjpndy rrkw

Νταμίρ Κάναντι στο Kingsport.gr: «Ήθελα να δεχτώ την πρόκληση του Ατρομήτου!»

Ο κορυφαίος προπονητής της φετινής σεζόν στη Σούπερ λιγκ, Νταμίρ Κάναντι μιλάει αποκλειστικά στο Kingsport.gr και στον Δημήτρη Μαγγανάρη, σε μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης.

Ο προπονητής του Ατρομήτου ανοίγει την καρδιά του στο Kingsport.gr και αναφέρεται στην πρώτη του χρονιά εκτός συνόρων της Αυστρίας και συγκεκριμένα στην Ελλάδα και στην ομάδα του Περιστερίου.

Ο «μαέστρος των Περιστεριωτών» μιλάει για την πρώτη του σεζόν, για το πώς έζησε την θητεία του στον πάγκο της ομάδας, καθώς βγήκε στην Ευρώπη από την πρώτη του χρονιά. Ακόμα, τονίζει τους στόχους της νέας σεζόν, για το πώς θα κινηθεί ο Ατρόμητος στην μεταγραφική περίοδο και για τους δανεικούς ποδοσφαιριστές στο ρόστερ.

Επίσης, εκφράζει την άποψη του για το ελληνικό ποδόσφαιρο και τις διαφορές του με το αυστριακό, για την άνοδο της προπονητικής του καριέρας, για τους προσωπικούς του στόχους και ότι θεωρείται ο αναμορφωτής της Αλτάχ.

Επίσης, για το αν είχε πρόταση από την Μπουντεσλίγκα και μας μιλάει για τον γιο του Μαρσέλ που αγωνίζεται στη Λουστενάου.

** Μετάφραση κειμένου – Διερμηνέας: Αρετή Φερλστέφφεν**

 

Αναλυτικά, η συνέντευξή του Νταμίρ Κάναντι στο Kingsport.gr:

”Πίστευα ότι θα τα καταφέρω!”

Η πρώτη ερώτηση είναι προσωπική, όταν ήρθατε στην Ελλάδα και αναλάβατε τον Ατρόμητο, στην συνέντευξη τύπου είχατε έναν «βομβαρδισμό» ερωτήσεων από μένα, για το αν είστε έτοιμος να αναλάβετε την ομάδα. Τι απάντηση μου δίνετε σήμερα, καθώς θεωρείστε επιτυχημένος και βγάλατε την ομάδα στην Ευρώπη;

«Πίστευα ότι θα τα καταφέρω. Γνώριζα τις ευθύνες που θα πρέπει να αναλάβω και επιπλέον έκανα αυτή την αλλαγή στην Ελλάδα για τον εαυτό μου. Ξέραμε επίσης, ότι θα είναι λίγο δύσκολο όλο αυτό, καθώς στην Ελλάδα γίνονται πολλές αλλαγές  στον τομέα των προπονητών. Αυτή την πρόκληση ήθελα όμως να την δεχτώ. Εκείνη την περίοδο όμως, εκείνο που ήταν δύσκολο, ήταν ότι δεν ξέραμε ότι θα έφευγαν 13 παίκτες  και ότι θα έπρεπε να αντικαταστήσουμε αυτές τις θέσεις. Ξαφνικά είχαμε 15 μεταγραφές ως νέους παίκτες στον Ατρόμητο και νομίζω ότι αυτό ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση, για να κάνουμε το όνειρο της ομάδας πραγματικότητα».

Στην πρώτη σας χρονιά η ομάδα βγήκε στην Ευρώπη και διεκδίκησε πρωτάθλημα. Του χρόνου θα είναι ίδιοι οι στόχοι;

«Καταρχάς πρέπει να δούμε πώς μπορούμε να  κρατήσουμε την ομάδα ενωμένη, εφόσον γνωρίζουμε ότι έχουμε αρκετούς δανεικούς και να ενισχύσουμε κάποιες θέσεις στην 11αδα μας. Σίγουρα θα χάσουμε σε χαρακτήρα, μιας και με τον Ουάρντα είχαμε έναν ποδοσφαιριστή που επηρέαζε το παιχνίδι μας θετικά και  ήταν μεγάλης σημασίας. Θα προσπαθήσουμε να σταθεροποιήσουμε την ομάδα μας και ίσως αλλάξουμε λίγο το σύστημα. Πρέπει επίσης, να δούμε τι θα μείνει στην ομάδα και τι καινούριο θα έρθει».

Πιστεύατε ότι μπορείτε να κατακτήσετε το πρωτάθλημα;

«Καταρχάς είμαι ένας προπονητής, ο οποίος ασχολείται πολύ με την επιτυχία, ώστε να πετύχω τον καλύτερο δυνατό στόχο με την ομάδα μου. Ο μεγάλος μας στόχος ήταν να εξασφαλίσουμε μια θέση στο Europa League, αλλά υπήρχαν και κάποιες πολύ καλές  φάσεις στο πρωτάθλημα που ήμασταν πολύ σταθεροί και παίξαμε πολύ καλά παιχνίδια. Πιστεύω ότι εκεί είχα το δικαίωμα να έχω ελπίδες για το πρωτάθλημα. Τον χειμώνα ήμασταν πολύ κοντά στις  κορυφαίες ελληνικές ομάδες, οπότε λογικό είναι, να κάνουμε ελπίδες εφόσον έχουν παιχτεί πολλά παιχνίδια και η απόσταση από τις άλλες ομάδες ήταν μικρή. Αλλά στο τέλος της ημέρας πιστεύω, δεν είχαμε την αντοχή και την σταθερότητα, αλλά είμαστε ευχαριστημένοι με την θέση που πήραμε».

 

”Πρέπει να προσπαθήσουμε να προετοιμαστούμε ανάλογα, ώστε να ξέρουμε πώς να αντιμετωπίσουμε ότι μας περιμένει”

Οι υποχρεώσεις φέτος λόγω Ευρώπης, θα είναι πιο απαιτητικές σε σχέση με πέρυσι. Τι αλλαγές θα κάνετε;

«Εννοείται πως θα βάλουμε τα δυνατά μας. Έχουμε ένα όνειρο, μια καλή θέση.  Συγχρόνως γνωρίζουμε ότι είναι δύσκολο για μικρές ομάδες που πρέπει ταυτόχρονα να έχουν αυξημένη απόδοση και στο Europa league και στο πρωτάθλημα, μιας και το πρωτάθλημα αποφασίζει αν θα εξασφαλιστεί θέση για το επόμενο Europa league.  Δεν έχουμε επίσης, τις οικονομικές δυνατότητες να μαζέψουμε 30/35 παίκτες στην ομάδα. Στο παρελθόν γινόταν φανερό ότι για κάποιες ομάδες, οι όποιες λόγω πρωταθλήματος και Europa league, δεν ήταν εύκολο να αντιμετωπίσουν την διπλή αυτή πίεση. Είναι γεγονός λοιπόν ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να προετοιμαστούμε ανάλογα, ώστε να ξέρουμε πώς να αντιμετωπίσουμε ότι μας περιμένει».

Το άσχημο ξεκίνημα της ομάδας φόβισε τους φιλάθλους, όμως στη συνέχεια άλλαξε προς το καλύτερο. Ποιο ήταν στοιχείο που άλλαξε την εικόνα της ομάδας;

«Πριν έρθω στην ομάδα, είχαν αποφασίσει να φύγουν 13 παίκτες, δεν έπρεπε να γίνουν αλλαγές μόνο στο ράστερ, αλλά και στο εσωτερικό της ομάδας, στα γραφεία και παντού έπρεπε να αντικατασταθούν θέσεις. Φυσικά χρειάστηκε αρκετός καιρός να γίνουν αυτές οι αλλαγές. Το ότι ανυπομονούσαμε να παίξουμε και να πετύχουμε κάποιους στόχους μετά από αυτά, θεωρώ πως είναι κάτι φυσιολογικό.  Επίσης, με τους τελευταίους τέσσερεις νέους παίκτες που πήραμε, Ουάρντα, Γιαννιώτη, Μπουσούλατιτς και Ρισβάνη, άλλαξε ο χαρακτήρας της ομάδας και αυτό βοήθησε πολύ στην ανάπτυξη και στην εξέλιξη της. Με τις σωστές αποφάσεις του προέδρου επιτεύχθηκε αυτή η ποιότητα που θέλαμε να έχουμε στην ομάδα, γενικά». 

 

”Κάποιοι παίκτες έχουν δείξει ότι θέλουν να μείνουν στον Ατρόμητο, ακόμη και ως δανεικοί”

Αρκετοί δανεικοί παίκτες που θα αποχωρήσουν το καλοκαίρι. Είναι κάτι που σας προβληματίζει στον Ατρόμητο;

«Αυτό είναι το ποδόσφαιρο, έτσι πρέπει να το δεχτούμε. Ελπίζω ο ένας ή ο άλλος παίκτης να καταφέρει να πάει στο εξωτερικό, εφόσον έχουν μεγάλα όνειρα οι ποδοσφαιριστές.  Επίσης, είναι και μεγάλες ομάδες, όπως ο Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ, όπου θα μπορούσαν να πάνε, εφόσον ο Ατρόμητος τους προετοίμασε και έδωσε τις σωστές βάσεις. Βλέπουμε ότι ο Ατρόμητος θα μπορέσει να πάρει πάλι παίκτες. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο, κάποιοι φεύγουν  και άλλοι έρχονται ξανά και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για αυτό. Ήδη με τον Μπρούνο που φέραμε τον χειμώνα και τον Ουάρντα κοιτάμε μπροστά. Πιστεύω ότι, κάποιοι παίκτες έχουν δείξει ότι θέλουν να μείνουν στον Ατρόμητο, ακόμη και ως δανεικοί. Αλλά θα δείξει, ποιες θα είναι οι τελικές αποφάσεις. Η διοίκηση και ο κος Αγγελόπουλος είναι πρόθυμοι να κρατήσουν στην ομάδα, όσο το δυνατόν, περισσότερους παίκτες».

Θα είναι εύκολο να «ξανα-δέσετε» μία νέα ομάδα, καθώς θα σας πιέζει ο χρόνος λόγω των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων;

«Είναι η δουλειά ενός προπονητή. Πρέπει να δούμε, μέχρι τις προπονήσεις που ξεκινούν πάλι στις 25 Ιουνίου, να φτιάξουμε το 80% της ομάδας. Πιστεύω ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό, τις επόμενες 4/5 εβδομάδες πριν τον πρώτο αγώνα στο Europa league,  να σχεδιάσουμε και να προετοιμαστούμε κατάλληλα και για το πρωτάθλημα. Πέρυσι η ομάδα είχε 9 εβδομάδες για να προετοιμαστεί (για το πρωταθλημα), φέτος υπάρχει μεγάλη διαφορά μιας και πρέπει να προετοιμαστεί για ‘’διπλή πίεση’’. Τώρα θα ξεκινήσουμε ήδη στην 5η εβδομάδα με το πρώτο αγώνα του Europa league».

 

”Έχει σημασία για εμένα, να υπάρχει αλληλοσεβασμός- Έχουμε συμφωνήσει να κοιτάξουμε εντός Ελλάδας για παίκτες”

Φέτος η ομάδα βασίστηκε σε Έλληνες παίκτες (ελληνικό κορμό). Το ίδιο θα προσπαθήσετε να κάνετε και του χρόνου ή θα έρθουν παίκτες από το εξωτερικό ως πιο έμπειροι;

«Από την αρχή κιόλας έχουμε συμφωνήσει να κοιτάξουμε εντός Ελλάδας για παίκτες. Αν είναι να γίνει κάποια αλλαγή, να αποχωρήσει κάποιος παίκτης ή αν δεν είμαστε ευχαριστημένοι με κάποιον, όπως το φανταστήκαμε, τότε θα δούμε αρχικά στην Ελλάδα. Πάντα ήταν ο στόχος μας αυτός. Αν δεν βρούμε τον τύπο παίκτη που θέλουμε εδώ, τότε πρέπει να ψάξουμε στο εξωτερικό και έπειτα θα πάρουμε όλοι μαζί μια κοινή απόφαση. Ο παίκτης που θα διαλέξουμε θα πρέπει και να ταιριάζει στους υπολογισμούς μας».

Οι νίκες και τα καλά αποτελέσματα διώχνουν την γκρίνια στα αποδυτήρια. Είναι σημαντικό αυτό για να πετύχει μία ομάδα τους στόχους της;

«Αρχικά έχει σημασία για εμένα, να υπάρχει αλληλοσεβασμός. Πιστεύω ότι ο καθένας πρέπει να αποδεχτεί τον άλλον, όπως είναι, ώστε να υπάρχει ενέργεια στην ομάδα. Πάντοτε λέω στην ομάδα μου, να φέρονται στον απέναντι τους, όπως θα ήθελαν να αντιμετωπιστούν. Κάθε μέρα στο γήπεδο, στο προπονητικό κέντρο, στα αποδυτήρια ακόμη και στα ξενοδοχεία που πάμε, όταν έχουμε μεγάλο δρόμο μπροστά μας, περνάμε περισσότερο χρόνο μεταξύ μας από ότι με τις ίδιες τις οικογένειες μας. Αν αντιμετωπίζουμε τον απέναντι μας με σεβασμό και αποδοχή, τότε υπάρχει σίγουρα επιτυχία. Σε αυτή την σεζόν πετύχαμε τον συνδυασμό αυτό στο γήπεδο».

 

”Πάντα υπάρχει το όνειρο του Champions League και το όνειρο να γίνω ένας από τους 30 καλύτερους προπονητές”

Στην προπονητική σας καριέρα έχετε συνεχή εξέλιξη και άνοδο. Που οφείλεται αυτό; (και) Ποιοι είναι στόχοι και τα όνειρα σας για το μέλλον;

«Προσπαθώ γενικά να μάθω κάτι στην ομάδα μου και στον κάθε έναν προσωπικά να του μεταδώσω κάποιο μήνυμα. Μου είναι σημαντικό, κάθε παίκτη, τον οποίο θα προσλάβει η ομάδα κάποια μέρα, να αναπτυχτεί έτσι, ώστε να καταφέρει κάποια στιγμή να παίξει σε μια από τις Τοπ Κατηγορίες. Πάντα υπάρχει το όνειρο του Champions League και το όνειρο να γίνω ένας από τους 30 καλύτερους προπονητές. Αλλά τώρα να πω ότι θέλω να προπονήσω την μια ή την άλλη ομάδα, δεν μπορώ να το απαντήσω, αλλά σίγουρα θα ήθελα να ανήκω κάποια στιγμή μέσα στους καλύτερους 30 προπονητές παγκοσμίως!»

Υπήρχε πρόταση από ομάδας της Μπουντεσλίγκα; Υπάρχει κάποια ομάδα της Ευρώπης που θα θέλατε να πάτε;

«Αρχικά, θα ήταν ωραία να δούλευα σε ένα από τα τοπ πρωταθλήματα της Ευρώπης, ανεξάρτητα από την κατηγορία.Τα τοπ πρωταθλήματα παγκοσμίως είναι γνωστά , όπως βλέπουμε και στις τηλεοράσεις.  Οπότε πιστεύω ότι όνειρο ενός προπονητή είναι να προπονεί σε ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα, παγκοσμίως. Για να καταφέρω όμως να κάνω αυτό το όνειρο πραγματικότητα χρειάζομαι και μια ομάδα, η οποία εκτελεί καλές κινήσεις στο γήπεδο, τις όποιες έχουμε σκεφτεί μαζί. Η ομάδα θα είναι μόνο τόσο καλή, όσο εγώ ουσιαστικά δουλεύω μαζί της, όπως και το αντίστροφο, ο προπονητής είναι καλός, όταν η ομάδα καταφέρνει  να εκτελεί αυτά που σκέφτεται ο προπονητής.  Πάντοτε υπάρχουν συζητήσεις για αλλαγές, αλλά ο  σύμβουλος μου ασχολείται με αυτά και αν υπάρχει κάποια ενδιαφέρουσα πρόταση, τότε καθόμαστε όλοι μαζί για συζήτηση. Αλλά το να μιλήσω στη δημοσιότητα για αυτό το θέμα, πιστεύω ότι δεν είναι ενδιαφέρον, μιας και ασχολούμαι μόνο με τον Ατρόμητο και θέλω να δώσω όλη την προσοχή μου σε αυτή την ομάδα».

 

”Κάθε ομάδα σκέφτεται απλά και μόνο την επιτυχία της. Το αν αυτή η επιτυχία είναι πραγματική ή όχι, δεν τους ενδιαφέρει πολύ”.

Από την πρώτη σας χρονιά, το ελληνικό ποδόσφαιρο πως το είδατε; Είναι σε καλό επίπεδο;

«Είχαν γίνει αρκετά στην πορεία του πρωταθλήματος. Υπήρχαν κάποιες καταστάσεις, οι οποίες δεν ήταν και το ιδανικό για την εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Από την άλλη πιστεύω όμως ότι  η ποιότητα του κάθε παίκτη προσωπικά στην Ελλάδα, είναι πολύ καλή. Και οι νεαροί παίκτες της Ελλάδας έχουν μέλλον. Εδώ βέβαια δεν τους βάζουν συχνά να παίζουν, μιας και κάθε ομάδα σκέφτεται απλά και μόνο την επιτυχία της. Το αν αυτή η επιτυχία είναι πραγματική ή όχι, δεν τους ενδιαφέρει πολύ. Για αυτό πιστεύω ότι είναι δύσκολο, νεαροί παίκτες να εξελιχτούν εδώ συγκριτικά με την Αυστρία, η οποία είναι χώρα εξελιγμένη και στην οποία προσπαθούν γενικά μέσω της αυστριακής Μπουντεσλίγκα να μεταφέρουν παίκτες στην Γερμάνια και στην Αγγλία, όπου πλέον παίζουν πολλοί αυστριακοί παίκτες. Αυτή είναι μεγάλη διαφορά. Έχω τη δυνατότητα και τη θέληση να εξελίξω με την χώρα, την ομάδα, το σωματείο, τους παίκτες ή όχι; Επίσης, αν δούμε πόσες αλλαγές έχουν γίνει εδώ στους προπονητές, π.χ. άλλαξε μια ομάδα 5 προπονητές συνεχόμενα, τέτοια δεν συμβαίνουν πουθενά αλλού. Γίνονται μεν όταν η ομάδα δεν έχει επιτυχίες, είναι φυσιολογικό, αλλά αν έχεις 3/5 αλλαγές στην θέση του προπονητή μέσα σε μια σεζόν, εννοείται πως θα είναι δύσκολο να κρατήσεις την ομάδα σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο. Αν κάθε προπονητής έχει διαφορετική ιδέα και φιλοσοφία, τότε η ομάδα υπερφορτώνεται και δεν μπορεί να έχει την απαιτουμένη απόδοση. Οπότε όλοι χάνουν από αυτό, η ομάδα, ο προπονητής και οι παίκτες.

Τι ομοιότητες και τι διαφορές έχει με το αυστριακό ποδόσφαιρο;

«Το ανέφερα και παραπάνω, ότι στην Αυστρία πιο πολύ κοιτάζουν στην ανάπτυξη και εξέλιξη, ενώ στην Ελλάδα πιο πολύ στην επιτυχία. Επίσης, μιλάμε και για βασικές διαφορές, όπως ας πούμε η RB Salzburg ή η FC Salzburg έχουν αλλάξει αρκετά το σύστημα με την πίεση μπροστά, τις γρήγορες επιθέσεις και τις αλλαγές στο παιχνίδι. Αν πας γενικά στην Αυστρία θα δεις ότι οι τοπ ομάδες έχουν και τοπ γήπεδα, ενώ στην Ελλάδα μπορεί να πας και να δεις αρκετές διαφορές. Όσον αφορά την δουλειά στις ακαδημίες στον Ατρόμητο, προσπαθούν μεν να κάνουν το καλύτερο δυνατό με την κατάσταση, στην οποία βρίσκονται. Βέβαια από ότι βλέπω η Κ20 δεν έχει και τις ιδανικές συνθήκες προπόνησης , μιας και προπονούνται κάποιες φορές σε μισό γήπεδο. Αυτά ας πούμε είναι γεγονότα που δείχνουν ότι απαιτούμε κιόλας από τους παίκτες, παρόλο που δεν προπονούνται υπό κατάλληλες συνθήκες, να παίξουν έναν χρόνο μετά στην Α’ Εθνική. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι αυτή η ιδανική προετοιμασία ενός νεαρού παίκτη για την Α’ Εθνική, για τον Ατρόμητο. Βέβαια δεν ασκώ κριτική, απλώς είναι μια σκέψη».

 

“Δεν έχω έρθει για να αλλάξω το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά για να έχουμε επιτυχίες. Αυτός είναι ο στόχος μας!”

Θεωρείστε ο αναμορφωτής της Αλτάχ, μπορείτε να γίνεται και του Ατρομήτου;

«Η δουλειά μου ήταν συχνά έτσι και ξεκίνησε ήδη απο παλιά, όπου έγιναν συνεχόμενοι άνοδοι από την μια κατηγορία στην άλλη. Προσπαθώ μετά να μένω για αρκετό χρονικό διάστημα στην ομάδα, όπως τέσσερα χρόνια στην Αλτάχ, η οποία ήθελε να ανέβει στην Μπουντεσλίγκα. Στόχος μας ήταν μετά να σταθεροποιήσουμε την ομάδα.  Και πριν την κάθοδο μου τότε από την Μπουντεσλίγκα, γενικά προσπάθησα να κρατήσω την ομάδα τρία χρόνια εκεί και να την σταθεροποιήσω, όπως και στο οικονομικό κομμάτι . Είναι δύσκολο να κατέβεις κατηγορία, καθώς μετά δεν έχεις άλλες οικονομικές δυνατότητες για τηλεόραση και γενικά χορηγούς. Γενικά εδώ είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα από ότι στην Αυστρία, όπου όλα βασίζονται στους χορηγούς. Θα δούμε επίσης κατά πόσο θα συνεργαστούμε ακόμη με τον Ατρόμητο, καθώς το να κάνεις σχέδια στην Ελλάδα είναι διαφορετικό από την Αυστρία, ιδιαίτερα στον τομέα του προπονητή. Για αυτό το λόγο το σέβομαι και το γεγονός αυτό,  αφού δεν έχω έρθει για να αλλάξω το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά για να έχουμε επιτυχίες. Αυτός είναι ο στόχος μας».

Από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, ποιοι παίκτες σας πιστεύετε πως είχαν την μεγαλύτερη εξέλιξη;

«Είναι δύσκολο να το πω αυτό, αν και ανέφερα πιο πριν ότι με τον Ουάρντα θα μας λείψει ένας παίκτης που τον θαυμάζαμε λόγω του τρόπου που έπαιζε, γιατί έχει την ικανότητα να αλλάζει το παιχνίδι μόνος του και να σκοράρει, όταν ας πούμε η ομάδα δεν έχει μια καλή μέρα. Για εμένα προσωπικά έχουν αναπτυχτεί πολλοί παίκτες. Ο Γιαννούλης για παράδειγμα, με τα 20 μόλις χρόνια του, έχει κάνει τεράστια πρόοδο, το πως εμφανίζεται στις προπονήσεις και πως συμμετέχει, το πως δέχεται και συζητά λεπτομέρειες και την ανάλυση των παιχνιδιών με το επιτελείο μας. Επίσης ο Κιβρακίδης και ο Βασιλακάκης, καθώς και ο Χατζηισαϊας έχουν κάνει μεγάλη πρόοδο. Θα μπορούσα να μιλήσω για άλλους τόσους παίκτες. Αλλά φοβερή εντύπωση μου κάνει ο Μάντσον, ο οποίος παρόλο που είναι λίγο μεγαλύτερος σε ηλικία είναι σημαντικό πρόσωπο στο γήπεδο, μιας και έχει εκπαιδευτεί στην Γαλλία και έχει κάνει πολύ καλές εμφανίσεις στο γήπεδο». 

 

”Η Ελλάδα είναι μια υπέροχη χώρα και ήδη τον έναν χρόνο που είμαι εδώ, έχω περάσει πολύ όμορφα”

Τι δεν αντέχετε/ τι σας νευριάζει σε μια ομάδα;

«Αν υπάρχει κάτι που δε μου αρέσει πολύ, είναι όταν βλέπω στην ανάλυση ότι κάποιος ποδοσφαιριστής, δεν παίρνει ευθύνες. Εννοείται πως κάποιος μπορεί να μην έχει καλή μέρα, αλλά αν βλέπω ότι δίνει το 100% του και δεν τα καταφέρνει δεν με πειράζει. Αν δω όμως ότι ‘’τραβαει’’ τους συμπαίκτες του κάτω, επειδή φοβάται ή επειδή δεν θέλει να πάρει ευθύνες, τότε αγχώνομαι λιγάκι».

Η Ελλάδα πως σας φαίνεται; Επηρεάστηκε η γνώμη σας καθόλου με τις άσχημες στιγμές που είχατε (διάρρηξη κλπ).

«Η Ελλάδα είναι μια υπέροχη χώρα και το έχω ξαναπεί πολλές φορές. Ο ήλιος, ο τρόπος ζωής, η ατμόσφαιρα, οι άνθρωποι, όλα αυτά είναι πράγματα που λατρεύω στην Ελλάδα. Εννοείται πως κάθε χώρα έχει τα μειονεκτήματα της, όπως αυτό ας πούμε που έζησα εγώ, με την διάρρηξη. Αλλά πιστεύω ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί παντού στην Ευρώπη και όχι μόνο εδώ. Προσπαθώ απλά να ζήσω το τώρα, χωρίς να σκέφτομαι το παρελθόν ή το μέλλον, ότι είναι να γίνει, θα γίνει. Ήδη τον έναν χρόνο που είμαι εδώ, έχω περάσει πολύ όμορφα».

 

”Γενικά προσπαθούμε στο σπίτι να μην μπλέκουμε τα προσωπικά μας με τα επαγγελματικά του ποδοσφαίρου, μιας και θέλω να είμαι απλά πατέρας του”

Ο γιος σας αγωνίζεται στην Λουστενάου. Είστε σε επαφή μαζί του; Τον καθοδηγείτε; Θα τον δούμε με μεταγραφή στον Ατρόμητο;

«Ο γιος μου ο Marcel βρίσκεται γενικά σε πολύ καλό δρόμο. Είχε εκπαιδευτεί κατάλληλα στην Γκλάντμπαχ και στην Αούστρια Βιέννης. Δυστυχώς είχε ένα μεγάλο διάστημα απουσίας λόγω τραυματισμών (στην περίοδο του Τσάμπιονς Λιγκ με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ) αλλά μετά από 1,5 χρόνο ξεκίνησε στην Λουστενάου που βρίσκεται στην Β’ Εθνική της Αυστρίας και εφόσον είναι νέος έχει ακόμη 1-2 χρόνια για να εξελιχτεί πλήρως.  Γενικά προσπαθούμε στο σπίτι να μην μπλέκουμε τα προσωπικά μας με τα επαγγελματικά του ποδοσφαίρου, μιας και θέλω να είμαι απλά πατέρας του. Υπάρχουν όμως και κάποιες στιγμές που ζητά βοήθεια, οπότε μου αρέσει να συνεργαζόμαστε. Τον έχω πάρει κάποιες φορές μαζί σε προπονήσεις από ομάδες που είχα έως τώρα και έβλεπα ότι τα πήγαινε πολύ καλά, προσαρμόζεται γενικά γρήγορα και εύκολα. Έως τώρα όμως δεν τον έχω πάρει στον Ατρόμητο. Αν δω ότι βρίσκεται σε καλή κατάσταση και ότι οι συνθήκες το επιτρέπουν να συμμετέχει στην Σούπερ λιγκ ή κάπου αλλού κάποια στιγμή, εννοείται πως δεν θα διστάσω να τον φέρω σε κάποια προπόνησή μας».

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας στην ιστοσελίδα μας. Με την περιήγησή σας σε αυτή στην ιστοσελίδα συμφωνείτε με τη χρήση cookies. Δείτε όλες τις λεπτομέρειες τους όρους χρήσης και τις προϋποθέσεις. ΔΕΧΟΜΑΙ ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ