Super Cup: Το τρόπαιο των κορυφαίων

Ρεάλ Μαδρίτης και Άιντραχτ Φρανκφούρτης διεκδικούν το τρόπαιο του Super Cup Ευρώπης.

Το Kingsport.gr, κάνει μια αναδρομή στον αγώνα ανάμεσα στους νικητές των δύο ευρωπαϊκών διοργανώσεων, Champions League και Europa League, με σκοπό την ανάδειξη του κορυφαίου της Ευρώπης.

Η νικήτρια του Champions League, Ρεάλ Μαδρίτης (το κατέκτησε με 1-0 επί της Λίβερπουλ) και του Europa League, Άιντραχτ Φρανκφούρτης (το κατέκτησε με 5-4 στα πέναλτι επί της Ρέιντζερς, μετά το 1-1 της κανονικής διάρκειας), αναμετρώνται στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι, στη Φινλανδία, με φόντο την κατάκτηση του UEFA Super Cup (10/8, 22:00).

Η «βασίλισσα» είναι γεμάτη αυτοπεποίθηση από την πρόσφατη -σχεδόν δύο μήνες πριν- κατάκτηση της κορυφαίας διοργάνωσης συλλόγων στον πλανήτη, αλλά και ενισχυμένη από τους πολλά υποσχόμενους νεοαποκτηθέντες, Αντόνιο Ρούντιγκερ και Ορελιέν Τσουαμενί, οι οποίοι αναμενεται να δώσουν τον πρώτο επίσημο αγώνα τους με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης. Αντίθετη ψυχολογία έχει η Άϊντραχτ, η οποία γνώρισε τη συντριβή (1-6) από την Μπάγερν Μονάχου την Παρασκευή στην πρεμιέρα του γερμανικού πρωταθλήματος, ενώ δεν θα είναι μαζί της αύριο ο αριστερός χαφ της, Φιλίπ Κόστιτς.

Ο Σέρβος σταρ των «αετών» έχει έρθει σε κατ’ αρχήν συμφωνία με τη Γιουβέντους, σύμφωνα με τον διεθνή Τύπο, και περιμένει μόνο να συμφωνήσουν οι δύο σύλλογοι για το ύψος της μεταγραφής (σ.σ: ο Κόστιτς έχει συμβόλαιο μέχρι τον Ιούνιο του 2023), το οποίο ανέρχεται σε περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ.

Στη Μαδρίτη, από την άλλη, αυτό το Σούπερ Καπ θεωρείται μια ευκαιρία να αρχίσει η σεζόν με έναν πρώτο τίτλο, τέσσερις μέρες πριν από την πρεμιέρα της Ρεάλ για τη LaLiga στην Αλμερία. Η Ρεάλ έρχεται από μια ευχάριστη καλοκαιρινή περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, με μια οριακή ήττα από τη Μπαρτσελόνα (1-0), μια ισοπαλία 2-2 από την Κλαμπ Αμέρικα και μια νίκη με 2-0 επί της Γιουβέντους.

Σε περίπτωση νίκης της Ρεάλ, ο Κάρλο Αντσελότι θα γίνει ο πρώτος προπονητής στην ιστορία που θα μετράει τέσσερα Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ.

Ο Καρίμ Μπενζεμά θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 323 γκολ του Ραούλ με τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης και να μείνει μόνος στη δεύτερη θέση του πίνακα των σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου. Ο Γάλλος επιθετικός θα μπορούσε επίσης να ισοφαρίσει τους 23 τίτλους του θρύλου Πάκο Χέντο και να βρεθεί ένα βήμα πιο κοντά στη «Χρυσή Μπάλα», την οποία φαίνεται να πλησιάζει ήδη δύο μήνες πριν από την τελετή (17 Οκτωβρίου).
Και αυτό το τρόπαιο θα ήταν το 98ο για τη Ρεάλ Μαδρίτης, του πιο επιτυχημένου συλλόγου στον κόσμο, μπροστά από τα 96 της Μπαρτσελόνα.

Η Ρεάλ Μαδρίτης θα τεθεί αντιμέτωπη με την Άϊντραχτ Φρανκφούρτης για πρώτη φορά μετά από 62 χρόνια, μετά τον εντυπωσιακό τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1960, όταν η Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε το τρόπαιο στη διοργάνωση για πέμπτη διαδοχική φορά, νικώντας τους «αετούς» με 7-3 στο «Χαμπντεν Παρκ» της Γλασκώβης. Ο Αλφρέντο Ντι Στέφανο σημείωσε τρία γκολ και ο Φέρεντς Πούσκας τέσσερα για τους νικητές, αν και ο Ρίτσαρντ Κρες έβαλε για λίγο μπροστά την Άϊντραχτ Φρανκφούρτης και ο Έρβιν Στάιν σημείωσε δύο γκολ για τη γερμανική ομάδα στο δεύτερο μέρος.

Αυτό το Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ θα είναι επίσης μια νέα πρόκληση για την UEFA, αφού, μετά τις υπερβολές που «στιγμάτισαν» τον τελικό του Champions League στο «Σταντ ντε Φρανς» στο Παρίσι στις 28 Μαΐου, οι φίλαθλοι θα έχουν στραμμένη την προσοχή τους πάνω της και στο μικρό Ολυμπιακό στάδιο στο Ελσίνκι (36.000 θέσεις).

Ειδικά από τη στιγμή που οι Γερμανοί οπαδοί είναι γνωστό ότι κινούνται μαζικά, όπως κατά τη διάρκεια του τελικού του Europa League στη Σεβίλη στις 18 Μαΐου, όπου η Άϊντραχτ επικράτησε στα πέναλτι (1-1κ.α., 5-4 εναντίον της Ρέιντζερς), όταν είχαν συγκεντρωθεί περισσότεροι από 50.000 οπαδοί της.
Ένα μήνα νωρίτερα, 30.000 Γερμανοί οπαδοί είχαν συγκεντρωθεί στο «Καμπ Νου» για να δουν την ομάδα τους να νικάει την Μπαρτσελόνα με 3-2 στον αγώνα ρεβάνς της προημιτελικής φάσης.

Το ημι-αυτόματο οφσάιντ
Θα είναι η πρώτη εμφάνιση ημι-αυτόματης τεχνολογίας οφσάιντ, την οποία η UEFA θα εισαγάγει και στο Champions League από τον Σεπτέμβριο.
Το νέο σύστημα θα λειτουργεί χάρη σε εξειδικευμένες κάμερες που μπορούν να παρακολουθούν 29 διαφορετικά σημεία του σώματος ανά παίκτη.

Το γήπεδο
Το Σούπερ Καπ της UEFA για το 2022 θα διεξαχθεί στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι. Ο αγώνας θα είναι ο πρώτος τελικός συλλόγων της UEFA που θα διεξαχθεί στη Φινλανδία, αν και προηγουμένως είχε διοργανώσει τον τελικό του EURO γυναικών του 2009. Όπως υποδηλώνει το όνομα, το στάδιο χτίστηκε για να φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες που έγιναν τελικά το 1952 και υποβλήθηκε σε σημαντικές ανακαινίσεις από το 2016 έως το 2020. Ο ξεχωριστός πύργος του έχει ύψος 72,71 μέτρα -η επίδοση που σημείωσε ο «χρυσός» νικητής του ακοντισμού στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1932, Μάτι Γιάρβινεν.
Αυτή θα είναι η δέκατη διαφορετική πόλη διεξαγωγής του Σούπερ Καπ, από τότε που ο αγώνας «μετακόμισε» από τη μακροχρόνια έδρα του, το Μονακό, καθώς προηγήθηκαν η Πράγα (2013), το Κάρντιφ (2014), η Τιφλίδα (2015), το Τρόντχαϊμ (2016), τα Σκόπια (2017), το Ταλίν (2018), η Κωνσταντινούπολη (2019), η Βουδαπέστη (2020) και το Μπέλφαστ (2021).

Οι παρουσίες των δύο φιναλίστ
Αυτή θα είναι η πρώτη εμφάνιση της Άϊντραχτ Φρανκφούρτης στο Σούπερ Καπ της UEFA. Όταν κατέκτησε το Κύπελλο UEFA το 1980, δεν αγωνίστηκε στο ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, γιατί το τρόπαιο απέναντι στην -πρωταθλήτρια Ευρώπης- Νότιγχαμ Φόρεστ διεκδίκησε η -κάτοχος του Κυπέλλου Κυπελλούχων- Βαλένθια.

 

Η Ιστορία
Η διοργάνωση του Σούπερ Καπ, ήταν ιδέα του Ολλανδού δημοσιογράφου Άντον Βίτκαμπ της εφημερίδας «Ντε Τέλεγκραφ», με σκοπό να ξεχωρίσει η πραγματικά πρώτη ομάδα της Ευρώπης.

Η πρώτη διοργάνωση ήταν δοκιμαστική και από την επόμενη χρονιά μέχρι σήμερα διεξάγεται υπό την αιγίδα της UEFA.

Από το ξεκίνημα, έως και το 1999 έρχονταν αντιμέτωπες οι νικήτριες του Κυπέλλου Πρωταθλητριών/ Champions League και του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Όταν αυτό καταργήθηκε, από το 2000, αγωνίζεται ο νικητής του Champions League με τον νικητή του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ/ Europa League. Ενώ πλέον, με τη δημιουργία και του Europa Conference League, εξετάζεται το ενδεχόμενο αλλαγής της μορφής της διοργάνωσης, με τη συμμετοχή και της νικήτριας ομάδας της τρίτης τη τάξει διοργάνωσης.

Μέχρι το 1997 οι αγώνες ήταν διπλοί στις έδρες των δύο ομάδων. Από το 1998 ο διεξάγεται μονός αγώνας, μέχρι το 2012 στο Μονακό, και από το 2013 σε διαφορετική πόλη. Όσο διεξάγονταν διπλοί αγώνες, αυτοί γίνονταν στο τέλος εκείνου του έτους ή στις αρχές του επόμενου. Όταν διεξάγονταν μονός αγώνας στο Μονακό, ήταν την τελευταία Παρασκευή του Αυγούστου, σηματοδοτώντας ουσιαστικά την έναρξη της νέας σεζόν. Από το 2013 από την τελευταία Παρασκευή, ύστερα και από την αφαίρεση των ημερομηνιών διεθνών φιλικών αναμετρήσεων, μεταφέρθηκε σε κάποια Τρίτη στα μέσα Αυγούστου.

Οι τελικοί:

Χρονιά Πόλη Αγώνας
1972 Γλασκώβη, Άμστερνταμ Ρέιντζερς-Άγιαξ  1-3  2-3
1973 Μιλάνο, Άμστερνταμ Μίλαν-Άγιαξ  1-0 0-6
1974 Μπάγερν Μονάχου-Μαγδεμβούργο  ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ
1975 Μόναχο, Κίεβο Μπάγερν Μονάχου-Ντιναμό Κιέβου  0-1 0-2
1976 Μόναχο, Βρυξέλλες Μπάγερν Μονάχου-Άντερλεχτ  2-1 1-4
1977 Αμβούργο, Λίβερπουλ Αμβούργο-Λίβερπουλ  1-1 0-6
1978 Βρυξέλλες, Λίβερπουλ Άντερλεχτ-Λίβερπουλ  3-1 1-2
1979 Νότιγχαμ, βαρκελώνη Νότιγχαμ Φόρεστ-Μπαρτσελόνα  1-0 1-1
1980 Νότιγχαμ, Βαλένθια Νότιγχαμ Φόρεστ-Βαλένθια  2-1 0-1
1981 Λίβερπουλ-Ντιναμό Τιφλίδας  ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ *
1982 Βαρκελώνη, Μπέρμιγχαμ Μπαρτσελόνα-Άστον Βίλα  1-0 0-3
1983 Αμβούργο, Αμπερντίν Αμβούργο-Αμπερντίν  0-0  0-2
1984 Τορίνο Γιουβέντους-Λίβερπουλ  2-0  **
1985 Γιουβέντους-Έβερτον  ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ***
1986 Μονακό Στεάουα Βουκουρεστίου-Ντιναμό Κιέβου  1-0  ****
1987 Άμστερνταμ, Πόρτο Άγιαξ-Πόρτο  0-1 0-1
1988 Μέχελεν, Αϊντχόφεν Μέχελεν-Αϊντχόφεν  3-0 0-1
1989 Βαρκελώνη, Μιλάνο Μπαρτσελόνα-Μίλαν  1-1 0-1
1990 Γένοβα, Μιλάνο Σαμπντόρια-Μίλαν  1-1  0-2
1991 Μάντσεστερ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ-Ερυθρός Αστέρας  1-0  *****
1992 Βρέμη, Βαρκελώνη Βέρντερ Βρέμης-Μπαρτσελόνα  1-1 1-2
1993 Πάρμα, Μιλάνο Πάρμα-Μίλαν  0-1 2-0 ******
1994 Λονδίνο, Μιλάνο Άρσεναλ-Μίλαν  0-0 0-2
1995 Σαραγόσα, Άμστερνταμ Σαραγόσα-Άγιαξ  1-1 0-4
1996 Παρίσι, Παλέρμο Παρί Σεν Ζερμέν-Γιουβέντους  1-6 1-3
1997 Βαρκελώνη, Ντόρτμουντ Μπαρτσελόνα-Μπορούσια Ντόρντμουντ  2-0  1-1
1998 Μονακό Τσέλσι-Ρεάλ Μαδρίτης  1-0
1999 Μονακό Λάτσιο-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ  1-0
2000 Μονακό Γαλατασαράι-Ρεάλ Μαδρίτης 1-1 (2-1 παρ)
2001 Μονακό Λίβερπουλ-Μπάγερν Μονάχου  3-2
2002 Μονακό Ρεάλ Μαδρίτης-Φέγενορντ  3-1
2003 Μονακό Μίλαν-Πόρτο  1-0
2004 Μονακό Βαλένθια-Πόρτο  2-1
2005 Μονακό Λίβερπουλ-ΤΣΣΚΑ Μόσχας  1-1 (3-1 παρ)
2006 Μονακό Σεβίλλη-Μπαρτσελόνα  3-0
2007 Μονακό Μίλαν-Σεβίλλη  3-1
2008 Μονακό Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης-Μάντσεστερ Γιουν.  2-1
2009 Μονακό Μπαρτσελόνα-Σαχτάρ Ντόνετσκ  0-0  (1-0 παρ)
2010 Μονακό Ατλέτικο Μαδρίτης-Ίντερ  2-0
2011 Μονακό Μπαρτσελόνα-Πόρτο  2-0
2012 Μονακό Ατλέτικο Μαδρίτης-Τσέλσι  4-1
2013 Πράγα Μπάγερν Μονάχου-Τσέλσι  1-1 (2-2 παρ) (5-4 πεν)
2014 Κάρντιφ Ρεάλ Μαδρίτης-Σεβίλλη  2-0
2015 Τιφλίδα Μπαρτσελόνα-Σεβίλλη  4-4 (5-4 παρ)
2016 Τροντχάιμ Ρεάλ Μαδρίτης-Σεβίλλη  2-2 (3-2 παρ)
2017 Σκόπια Ρεάλ Μαδρίτης-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 2-1
2018 Ταλίν Ατλέτικο Μαδρίτης-Ρεάλ Μαδρίτης 2-2 (4-2 παρ)
2019 Κωνσταντινούπολη Λίβερπουλ-Τσέλσι 1-1 (2-2 παρ) (5-4 πέν)
2020 Βουδαπέστη Μπάγερν Μονάχου-Σεβίλλη 1-1 (2-1 παρ)
2021 Μπέλφαστ Τσέλσι-Βιγιαρεάλ 1-1 (6-5 πέν)

* (1981) Η Λίβερπουλ δεν έβρισκε ημερομηνίες για τις 2 αναμετρήσεις

** (1984) Μόνο ένα ματς έγινε γιατί η Λίβερπουλ δεν έβρισκε ημερομηνία για το δεύτερο

*** (1985) Λόγω της τραγωδίας του Χέιζελ στον τελικό του Πρωταθλητριών η ΟΥΕΦΑ απέκλεισε όλες τις Αγγλικές ομάδες

**** (1986) Για πολιτικούς λόγους έγινε μονό παιχνίδι στο Μονακό

***** (1991) Έγινε μόνο το πρώτο παιχνίδι στο Μάντσεστερ αλλά λόγω του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία στο δεύτερο παιχνίδι εκεί ο Αστέρας δεν αγωνίστηκε

****** (1993) Η πρωταθλήτρια Μαρσέιγ αποκλείστηκε από την ΟΥΕΦΑ λόγω σκανδάλου για στημένα παιχνίδια στο Γαλλικό πρωτάθλημα. Η Μαρσέιγ υποβιβάστηκε και το πρωτάθλημα αφαιρέθηκε (του 1992).Ο τίτλος του Τσάμπιονς Λίγκ όμως παρέμεινε.

 

Ανά ομάδα

Σύλλογος Τρόπαια Φιναλιστ Χρ. Νικών Χρ. Φιναλιστ
Μπαρτσελόνα 5 4 1992, 1997, 2009, 2011, 2015 1979, 1982, 1989, 2006
Μίλαν 5 2 1989, 1990, 1994, 2003, 2007 1973, 1993
Ρεάλ Μαδρίτης 4 3 2002, 2014, 2016, 2017 1998, 2000, 2018
Λίβερπουλ 4 2 1977, 2001, 2005, 2019 1978, 1984
Άγιαξ 3 1 1972, 1973, 1995 1987
Ατλέτικο Μαδρίτης 3 0 2010, 2012, 2018
Άντερλεχτ 2 0 1976, 1978
Βαλένθια 2 0 1980, 2004
Γιουβέντους 2 0 1984, 1996
Τσέλσι 2 3 1998, 2021 2012, 2013, 2019
Μπάγερν Μονάχου 2 3 2013, 2020 1975, 1976, 2001
Σεβίλλη 1 5 2006 2007, 2014, 2015, 2016, 2020
Πόρτο 1 3 1987 2003, 2004, 2011
Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 1 3 1991 1999, 2008, 2017
Ντιναμό Κιέβου 1 1 1975 1986
Νότινγχαμ Φόρεστ 1 1 1979 1980
Άστον Βίλα 1 0 1982
Αμπερντίν 1 0 1983
Στεάουα Βουκουρεστίου 1 0 1986
Μέχελεν 1 0 1988
Πάρμα 1 0 1993
Λάτσιο 1 0 1999
Γαλατασαράι 1 0 2000
Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης 1 0 2008
Αμβούργο 0 2 1977, 1983
 Άιντχόβεν 0 1 1988
Σαμπντόρια 0 1 1990
Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου 0 1 1991
Βέρντερ Βρέμης 0 1 1992
Άρσεναλ 0 1 1994
Ρεάλ Σαραγόσα 0 1 1995
Παρί Σεν Ζερμέν 0 1 1996
Μπορούσια Ντόρτμουντ 0 1 1997
Φέγενορντ Ρότερνταμ 0 1 2002
ΤΣΣΚΑ Μόσχας 0 1 2005
Σαχτάρ Ντόνετσκ 0 1 2009
Ίντερ 0 1 2010
Βιγιαρεάλ 0 1 2021

 

 

Το… θηριώδες τρόπαιο που απονεμήθηκε το 1972 και το 1973
Από το 1975 έως το 1984 αντί για τρόπαιο, απονεμόταν μια πλακέτα
Το τρόπαιο που απονέμεται από το 1986 μέχρι και σήμερα

Αξιοσημείωτα:

-Συνολικά το τρόπαιο έχουν κατακτήσει 24 διαφορετικές ομάδες. Πολυνίκεις ομάδες είναι η Μίλαν και η Μπαρτσελόνα με πέντε τρόπαια.

-Πολυνίκης χώρα είναι η Ισπανία, οι ομάδες της οποίας το έχουν κατακτήσει δεκαπέντε φορές, ενώ εννιά τίτλους έχουν ομάδες από την Ιταλία. Συνολικά ομάδες 12 διαφορετικών χωρών έχουν κερδίσει το Σούπερ Καπ.

-Οι γερμανικές ομάδες κατέκτησαν για πρώτη φορά το Σούπερ Καπ μόλις το 2013, έπειτα από οκτώ παρουσίες στον τελικό. Το 1974, τη μοναδική χρονιά που θα το κατακτούσε γερμανική ομάδα, αφού αντίπαλοι βρέθηκαν η Μπάγερν Μονάχου από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και το Μαγδεβούργο από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, ο τελικός ματαιώθηκε για πολιτικούς λόγους.

-Οι κάτοχοι του Κυπέλλου Πρωταθλητριών υπερτερούν σε κατακτήσεις Σούπερ Καπ. Συγκεκριμένα, οι τίτλοι του Σούπερ Καπ κατανέμονται ως εξής:

Κάτοχοι του Κυπέλλου Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ: 27 φορές.

Κάτοχοι του Κυπέλλου Κυπελλούχων: 12 φορές.

Κάτοχοι του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ/Γιουρόπα Λιγκ: 8 φορές.

-Οι ομάδες που έχουν κατακτήσει όλα τα τρόπαια της ΟΥΕΦΑ (πλην του νέου Κόνφερενς Λιγκ): Κύπελλο Πρωταθλητριών/Τσάμπιονς Λιγκ, Κύπελλο Κυπελλούχων, Κύπελλο ΟΥΕΦΑ/Γιουρόπα Λιγκ, Σούπερ Καπ είναι η Μπάγερν Μονάχου, η Γιουβέντους, ο Άγιαξ, η Τσέλσι και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Μάλιστα, όσες κατέκτησαν τα 3 διασυλλογικά, κατέκτησαν και το Σούπερ Καπ, αλλά και το Διηπειρωτικό.

– Υπάρχουν επίσης 7 ποδοσφαιριστές που κατάφεραν το ίδιο: οι Γκαετάνο Σιρέα, Αντόνιο Καμπρίνι, Άρνολντ Μιούρεν, Στέφανο Τακόνι, Σόνι Σιλόι, Ντάνι Μπλιντ, Τζιανλούκα Βιάλι.

-Όσον αφορά τους προπονητές, αυτό το επίτευγμα το έχει ο Τζιοβάνι Τραπατόνι. Σε αυτή την κατηγορία μπορεί να προστεθεί και ο Ζοσέ Μουρίνιο, που κατέκτησε και το πρώτο Κόνφερενς Λιγκ, ωστόσο το Κύπελλο Κυπελλούχων που κατέκτησε (με τη Μπαρτσελόνα το 1997), το έκανε ως βοηθός προπονητή.

-Οι παίκτες με τις περισσότερες κατακτήσεις, αλλά και τις περισσότερες συμμετοχές σε αγώνα Σούπερ Καπ είναι οι Πάολο Μαλντίνι και Ντάνι Άλβες με 4 τρόπαια σε 5 τελικούς έκαστος.

-Οι πολυνίκεις προπονητές είναι ο Πεπ Γκουαρδιόλα και ο Κάρλο Αντσελότι με 3 τρόπαια έκαστος. Ενώ ο προπονητής με τις περισσότερες συμμετοχές είναι ο σερ Άλεξ Φέργκουσον με 4.

-Οι παίκτες με τα περισσότερα γκολ είναι οι: Άρι Χάαν, Όλεγκ Μπλαχίν, Ντέιβιντ Φέρκλαφ, Γκερντ Μίλερ, Ρομπ Ρένσενμπρινκ, Φρανσουά Φαν ντερ Ελστ, Τέρι ΜακΝτέρμοτ, Ρανταμέλ Φαλκάο και Λιονέλ Μέσι (3 έκαστος).

-Το 2019, για πρώτη φορά σφύριξε τον τελικό γυναίκα διαιτητής. Η Γαλλίδα Στεφανί Φραπάρ.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας στην ιστοσελίδα μας. Με την περιήγησή σας σε αυτή στην ιστοσελίδα συμφωνείτε με τη χρήση cookies. Δείτε όλες τις λεπτομέρειες τους όρους χρήσης και τις προϋποθέσεις. ΔΕΧΟΜΑΙ ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ